KSN/ 13/ 10 2005- Dema min dest bi nivîsandina vê nivîsê kir, min nikarîbû biryar bida ku  gelo ez ser nivîsê  "Şnên bi Şahî" an jî  " Rastîya Civaka Kurd li Ewrûpa" bi nivîsînim. Lê ser nivîs çi dibe bila be, herdû rê jî di diçin gundekî. Li tevaya cîhana Îslamê, ne bi tavayîbe jî lê pirên  tiştan li gora rêbaza xwe ya tayîbet birêve diçe. 

Her welat û her miletek, li ser hin hîmên tayîbet hatina avakirin û tayîbetîyên wan ê civakî ji hevdû cihê henin. Dema em bala xwe didin ciavkên misliman,  êdî çi oldar bin û çi jî ne oldar bin, rêzê wan rasenên ku rengê civakê kifş dikin, digirin û ji boyê vê yekê jî, her tiştekî li gora rêbaza wî tiştî organîze dikin.

Ez derbarê neteweyên din yên li Ewrûpyê de zêde agahdar ninim, lê di nava civaka kurdên  li Ewrûpa de, gelekî guherînên mezin çêbûne. Bêyî ku em li ser rastî an jî ne rastîya van guherînên ku çêbûne devjenîyn bikin, divê em bizanibin ku ev rastîyeka civaka hin kurdên li Ewrûpayê ne.

Hinek ji kurdên li Ewrûpayê li gora xwe ku pir ji urf û edetên dînî û mîlî dûr, dunayakî bi serê xwe avakirina û li gora wan jîyana xwe di domînin

Di nav tu civagekî misliman  de nahatîtya dîtin ku, di ciyê şînê de şahî hatibe kirin. Lê qismek ji kurdên li Ewrûpa, şîna mirîyên xwe bi caz, muzîk û sitran û tîlîlîyan datînin. Bi gotinek din çewa Xwedê Teala hez neka ew wusa dikin.

 Li gora çand, dîn, urf û edetên me, ev ne tişteke raste. Wek mirov di cîyê şahîyê de şînê dayne, çiqas li hev nayê, her wusan jî di çîyê şînê de danîna  şahîyê wusa  li ev nayê.

Dibe ku hin kes bêjin; tu xelete î ! em di cîyê şînê de şahî danaynin, belkî xelk bi vî yekê di xwazin hestê û wezîfa xweya dawî li himberî heskirîyê xwe bicîbîne.

Na! Ev bersîv ne raste. Kesekî nikare bi tenê li gora xwesteka dilê xwe bijî. ji her tiştekî re rê û resmeka wê ya tayîbet heye.

 Eger em  misliman bin, rêbazên îslamî  û mîlî kifşin û ahenga dewet û dîlanan cêhêye û tezayî û şîndanîn jê cihêye. Mirov ji bilî Xweda nefsa xwe ji xwe re nake îlah.

 Di van demên dawî de, li Ewrûpa meletê xirstîyan yên xwedêgiravî xwe nûjen dizanin, di  tezayî û danîna şînên xwe de sitran û muzîka ku ew kesê mîrî jê hez dikir, lêdixînin.

Hebe tunebe kurd jî di bin vê bandora xiristîyanan de mane ku bê rê û resma dînî tezayên xwe datînin. Lê divê em vêya jî ji bîrnekin ku her kes li gora bîr û bawerîyên xwe dijîn û bi gora wî dinê ku li serin tezayên xwe datînin  û cenazên xwe vedişêrin.

Ez ji were behsa bûyerekî ku ez bi xwe jîya me bikim.

Xortekî kurd wefat kiribû û şandin pey min ku ez di merasima veşartina wî xortî de amade bim û wezîfên dînî pêk bînim. Bavê xort got: Seyda ez tiştek ji meselên dînî nizanim, ji ber ku 24 salî bûm hatim Ewrûpa û bi mijûyek cepîtî yanî Komûnîstî mezinbûm û ana ha jî serê min li kevirê hedê ketîye û şaşo maşo bûme ku ez çibikim. Tu çewa zana wusan bikie.

Lê zarokên min yên din   û bi tevî hevalên wî ve, merasimek bi muzîk amadekirine û dixwazin pêşkêş bikin. Vêca seydayê min êdî ez nizanim ka em çewa bikin.

Bê guman gotinên bavê xortê mirî di cî da bûn, ji xwe min ji morovek wusan û di reşek wusan tayîbet ku kurê xwe yê 25 salî wenda kirî û dilpertî, tiştek din nedipa. Û min gotinên wî  pir normal dît.

Tiştên harî komdî

Piştî rê û resmên dînî û yên din bi dawî bûn, em çun ser gotistanê. Min nexwest ku di Dêrê  de nimêja cinazê bikim. Bi qasî 400 kesî ji Kurd û Ewrûpîyan tev li merasima cenazê bûbîn û min ji milet re got em ê Nimêja cinazê bikin, destnimêja we kê heye keremkin werin ba min em nimêja cinazê bikin.

Lê xwyabû ya destnimêja kesî tunebû an jî ji min fêm nekirin. Min berê xwe da qîblê û tekbîra îhramê anî, ew meletê li ser gorstanêbûn ê desnimêja wan hebû  û yên tunebûn, yên berê wn li qîblê bûn yên ne li qîblêbûn her kesî bi min re tekbira anîn û destê xwe wek mirov Nimêj dike girêdan.

Dema min silav da,  wan jî bimin re silav da.

Gelo ev çîye..?

Ne min berê got: Rastîya civaka Kurd li Ewrûpa ev e. Êdî şorovekirina vê yekê hûn dikarin be xwe bikin.

Ev tiştên ku  ez dibêjim, ne ji boyî hinekan kêm an jî hinekan bilind bikim, lê divê em her kes  bizanibin ji kîjan kanîyê avê vedexwun.

Ew dunya ku kurdên li Ewrûpa ji xwe re hilbijartine, ne rastîya jîyana miletê kurd e.

Divê mirov çibe yê herî baş be. Misliman be li gora îslamê bijî, nabe tu bêje ez mislimanin û li gora kêf û zewqa xwe bijî.