Leyse fî qelbî sîwake ya hebîbî kulle hal
Her demem xem,hem demem Sud der firaqet mah û sal

Ger benim kanim dilersen,çoktan olmuStur helal
Mest û ser xwoSem ji îSqê, min nema eql û kemal

Ente fikrî fî, fuadî, Ente rûhî fîl cesed
LeSkerê xemhayê To,mulkê dilem wêranî kerd

Dade geldim aSk elinden isterim senden meded
Wan Tetaran kirne talan can û dîn û mulk û mal

Tale xemmî, zade hemmî, Sa’e sirrî fîl mela
TeSneyê cama wîsalim çûn Sehîdê Kerbela

Yoksa sen dîvane oldun, nêce halin? Ey dila!
Yan ji nû ve îSveyek da min hebîna çav xezal

Bittû mehcûren hebîbî! Leste mînnî alîmen
Murdem ez derdê fîraqet, xafilî Ez halê men

Can û dilden erzi kildim halimi canane ben
Erzî hala min Tu xafil, qet ne pîrsî erzî hal

Hel lena mîn nî’metîl weslî hebîbî mîn nesîb
Ûfîtadem ber deret bê çare, sergerde,xerîb

Derdê men çok olduxunden ona yoktur hîcç tebîb
Ey tebîbê min dewayê derdê ‘Xanî‘ her wisal

(Ehmedê Xanî) (Berhevkirin: Abdurrahman Durre)