|
-----------------------------------------------------------------
Mirov nikare rewşa kurdistan û Îsraîl bide
ber hevûdû
Dijminên gelê kurd û yên ku heta niha xwe
bi xwîna kurda xwedî kirine radibûn û rûdinin Kurda bi Cihûyan re û
Kurdistan jî bi Îsraîl re didin ber hevûdû. Qaşo çawa ku dewleta Îsraîl
ketiye nav çavê alemê Îslamê û bûye b ela serê wan, wisa jî dê dewleta
kurda bibe bela serê alema îslamê an jî rojhilata navîn.
Ji xwe gûman tê de tune ku bi Îsraîl re
danaberhevdû bi armanc e û qest jê ew e ku çawa Îsraîlê li ber çavê
mislimana reş bûne kurd jî wisa reş bibin û dijmin bêne dîtin.
Li vê derê ez dixwazim li ber çavan raxim
ku ev danaberhevûdû bi Îsraîl re ji serî ta binî xelet e:
1.Îsraîl ji Cihûyên ku li Çar aliyê cîhanê
dijiyan û kombûna wan pêk hatiye.
2. Civîna kurên Îsraîl, li dewleta Îsraîl
ji hestên neteweyî bêtir, bi hestên dînê ne. Yanî dewleta Îsraîl belê
rast e ku piraniya wan ji kurên Îsraîl pêk tên lê belê di dawiya dawiyê
de dewleteke dînî ye.
3. Ew axa ku Îsraîlî dibêjin ''erd-ul
mew'ûd'' (warê sozdayî, ku ew herema di navbera dîcle û ferat de dimîne
hemû di nav de ye- yanî bêtirê Kurdistanê di nav wê de ye-) tu carî
neketiye destê wan ji xwe hêjmara wan jî têra tijekirina wê axa fireh û
bi bereket nake.
4. Dema ku Îsraîlî bi awayekî ji awayan
ketin axa Filistînê, hemû xweciyên wê ji war û welatên wan der kirin û
bi deh salan şerpeze, bê war û cî kirin û hêj jî ew birîna ku di bedena
Filistîn de vebûye derman nebûye û xwîn jê diherike.
5. Li gor rehperestên Îsraîlî an jî
Siyonîstan, di cîhanê de yên ku mirov in, tenê kurên Îsraîl in û yên
dinê hemû heywanên ku divê ji bo wan xizmetê bikin.
Di vê navberê de ez êş û azara ku Cihûyan
bi sedsalan li gelek deverên ji hevûdû dûr bi bîr tînim û wê azara wan
bi wan re parê dikim, lê ne bi cihûyên ku piştî desthilatdarî kete destê
wan herwekî ku xwîna wan belaseve dihat rijandin wan jî dest bi
rijandina xwîna kesên belengaz û bêguneh kirine...
Piştî ew çend xalên ku min li ser Dewleta
Îsraîl û cihûyan nivîsand ez dixwazim vegerim ser rewşa Kurda û
Kurdistanê:
1.
Digel zordestî, kuştin û talankirinên bi
sedsalan, hêj jî nod ji sedî kurd ji ser axa xwe ya ku bi hezaran sala
tê de jiyan kirine neliviyane û bi ciyayên xwe yên serbilind û kumsipî
re dijîn.
2.
Kurd li dora îdeolojiyekê, dînekî an jî
armacekê li Kurdistan ji dereke dinê nehatine û neciviyane. Bereksê wê
digel dînên xwe yên cihê cihê, weke neteweyekî gelekî rengîn û tehemmula
wan ji hevûdû re heye jiyan kirine. Ne filetiya fileyan, ne jî cihûtiya
cihûyan û ne jî êzîdîtiya êzîdiya ji bo kurdin ku êdî ji hezar salî
bêtir e misliman in tu carî nebûye asteng di navbera têkiliyên wan de,
dayîn sitendinên wan de. Rast e ku nod ji sedî bêtir kurd misliman in,
lê digel vê yekê tu carî wan cîranên xwe yên ji dînekî dinê ne
neêşandine û gelekê caran bi gotina ''kirîvo, kirîvê'' binav kirine ku
ev gotinên dostanî û nêzîkbûyîna yek û dû ye.
3.
Nod ji sedî Kurd misliman in û ji ber vê
yekê jî bi cîranên xwe re-Tirk, Ereb û Farisan re xwediyê dînekî ne û li
gor dînê Îslamê tu carî nabe ku qewmekî, kesekî misliman dijminantiya
kesekî dinê ku tenê ji bo ku ne ji neteweyê wî ye bike. Cenabê Pêxember
Silat û Silavên Xwedê li ser bin di hedîseke xwe de dibêje ''Ne ereb ji
'eceman (yên ku ne ereb in) çêtir e, ne jî 'ecemek ji erebekî çêtir e.''
Ji hedîsê jî wêdetir Xwedayê Teala bi Zatê xwe yê pîroz di Quranê de
dibêje ''bêgûman li hinda Xuda çêtirê we yê ku bêtir ji Xwedê ditirse
ye.''
4.
Kurd wekî netewe tu carî nebûne rehperest
û xwe di ser birayên xwe yên misliman re negirtine ku bi çavê heywanan
li wan binihêrin û heke sibe rojê desthilatdarî têkeve destê wan ji wê
kira dilê xwe dest bi rijandina xwîna belengazên ne ji wan bikin.
5.
Bi avabûna dewleteke kurd -li kîjan
perçeyî dibe bila bibe- tu kesekî ku dê mexdûr bibe ji war û welatê xwe
bibe, bê cîh û war bimîne tuneye. Lê belê dê kesên zilimkar ku bi neheqî
mîna celladan di wan deran de van deh salên dawiyê bi dor bicîh dibin û
rijandina xwîna kurda ji bo xwe kirine kar ji zilimkariyê xelas bibin. Û
vegerin warê xwe..
6.
Heke dewleteke kurd çêbibe, di serî de
xwîn hinekî biherike jî-jiber fêrbûna mêtingeriya ku tam bi devê zaliman
de bera daye- dê dawiyê aramiyeke bêsînor di herêmê keve.
7.
Ji bo mînak heke dewleta Tirk destê xwe ji
xêr û şera kurda û axa wan bişo, dê ji mesrefekî eskerî yê gelekî giran
rizgar bibe, dê ji cengeke ku bû sed Sal îlahîm bi awayekî berdewam dike
rizgar bibe. Berê neteweyê xwe ji dijminantiya kurdan bêtir bide
pêşveçûn û perwerdeyê ku dahatû û serkeftina neteweyan bi vê yekê ye. Dê
Kurdên ku ji hêla jarîtî û feqîrtiyê de li nav bajarên tirkan belav bûne
û êdî kar û emel ji bo wan jî nehiştine û heta ji belengaziyê fêrî gelek
karên kirêt bûne vegerin û ser axa xwe û wan ji wî barê giran rizgar
bikin.
8.
Wekî dinê jî gelê Kurd gelekî bêtirîn
dîndar e di nav alema Îslamê de û xizmetên bêsînor li ser navê Îslamê
kirine, bi hezaran alim û zana ji wan derketine û dînê Îslamê li Çar
aliyê cîhanê belav kirine. Di demên ku misliman herî bêtir motajî wan
bûne şûrê xwe kişandine û sêngên xwe ji bo Mislimanan û Îslamiyetê
kirine mertal û kela...
Piştî van nuqteyên hanê ez dîsa vedigerim
ser ew mejiyê ku kurda û Siyonîstan an Kurdistan û Îsraîl dide ber
hevûdû û ji wan ûcdanê wan dipirsim -heke hebe-:
Ma hûn çawa rim û şûrên Îslamê bi cihûyên
ku Qurana Pîroz de ji mislimanên yên herî dûr têne nîşandan didin ber
hevûdû. Heke vê berhevdana we ji têkiliyên di navbera wan û kurdan de
be, berî hemû tiştî li ber lingên xwe binihêrin û bibînin ku çiqas
têkiliyên xurttir û xweşiktir hene, bi wê dewleta ku hun me bi navê wê
sûcdar dikin.
Heke îroj hûn ji rewş û ciyê ku kurd lê
rawestiyane ne razî ne, li xwe vegerin û hişyar bibin ku we bi zilm û
neheqiya ku li kurda kiriye ew xistine çi rewşê. Heke xenzîrek dirêjî
mirov bike ji bo perçekirinê û hirçek tê rabe û wî xenzîrî bikuje ma
karê heş e ku rabe berê xwe bide hirçê û wê bike dijminê xwe. Heke nebe
dostê wê jî ji wê kirina wê bêgûman dê gelek şa bin.
Yanî bi gotineke dinê ne li hêviyêbin ku
dê kurd ji bo Seddam Husên ê ku ew mîna kêzikan jardadayî kirin bigrîn û
li hember kesên ku ew ji ser kar daxistine rabin. Heke kurd vê yekê
bikin mana wê dînên ji heş bêpar in.
Kurd ta îroj ketine û di nav lingên qaşo
biraderên xwe yên misliman de mane. Pêlwankirin îbadet hatiye
hesibandin, di vê rewşê de kî destê wan bigre dê kurd bi destê wan
bigrin. Bi gotina Seydayê Bedîuzzeman, em dixwazin ji xwe re çaleke avê
bikolin yek jî tê alîkariya me dike, dibe ku ê wî dilê wî hebe wê derê
bike ciyê detavê, lê ew niyeta wî nabe asteng di navbera me û gihaştina
avê de. ..
|