Yaşar Gülen

KSN/ 821/8 2005- Em li ser ruwê erdê endamên gelê herî mezin ê bê dewlet in. Bêguman, her kesekî Kurd di dilê xwe de valahiya evîna welêt hiştiye. Her kesekî Kurd bi êş bêriya serxwebûnê dike. Kurdê li meyxanê serxweş bûye, bi serê xweş bîranînên Bekaa dibilîne. Êşkence û çîlekêşiya xwe. Gundiyê li gundê xwe paleyê dike tîne zimên hisreta azadiyê. Bajariyê li bajêr dijî xeyal dike rojekê li bajarê xwe nivîsa “bexteware yê ku dibê ez Tirk im!” nebîne. Zanîngehî xeyal dike rojekê di akademiyê de bi Kurdî dersê bibîne. Dersên profesorên Kurd guhdarî bike. Parêzer xeyal dike li gor makzagona Kurd, di dadgehê de berketiyên xwe bi Kurdî biparêze. Doktor xeyal dike nexweşê xwe bi Kurdî tedawî bike. Mamoste xeyal dike şagirtên xwe bi alfabeya Kurdî fêrî zimanê zikmakî bike. Şagirt xeyal dike her roj bi marşa Ey Reqîb dest bi dibistanê bike. Polîs xeyal dike li emniyetê sûcdaran bi Kurdî darizîne. Parsek xeyal dike bi Kurdî parsekiyê bike. Stranbêj xeyal dike di welatê xwe de bi zimanê xwe bistrê. Nivîskar xeyal dike bi zimanê xwe binivîse. Mele xeyal dike bi zimanê xwe waazan bide civata xwe. Feqe xeyal dike di medresa xwe de bi Kurdî ilmê Quranê hîn bibe. 

 Her Kurdek li gora xwe ji xwe re evînek Kurdayetiyê girtiye. Her Kurdekî di aliyekî dilê xwe de ji Kurdistanê re cîh hiştiye. Başe siyasetmedarên Kurd çiqasî di ferqa vê de ne? Li gor min qet ne di vê ferqê de ne. Carekê li rêbaza Partiyên me binerin, ez pêşniyazî we dikim. Konsepta siyasiya Kurd di ber çav re derbas kin. Hûnê bibînin ku tu rêxistinek me ku karibe hemû Kurdan, bi wekhevî, di nav manîfestoyek netewî de bicivîne, tuneye. Heger em azadiyê dixwazin, berî her tiştî divê em bihêlin ku hemû hêlên civakê bi xeyalên xwe re bijîn.

Divê em wêneyekî çêkin ku di vî wêneyî de ji hemû xeyalan reng hebin. Wî çaxî wê rizgariya Kurdistanê nêzîktir bibe. Wî çaxî emê karibin bi manîfestoyekê bi hevre bin. Wî çaxî ne karkirên me di sendîkayên Tirkan de tên hilandin, ne xwendevanên me di komelên Tirkan de, ne karmendên me di komelên karmendan de, ne çepên me di rêxistinên çepên Tirkan de, û ne jî dîndarên me di cemaatên Tirkan de. Ji ber ku hemû dixebitin ku me di nava xwe de bihelînin û me ji koka me bidûr bixin.

Hah, wî çaxî hewayek Kurdewarî pêk tê.

Û divê em, ji bo vê serê xwe bêşînin!

Ji ber ku riya azadiyê ji vê derbas dibe!

Dem: 21/ 8 2005. Seet: 21