Dawiya dawî gotin: Şêx Maşûq hatiye kuştin!!!!

KSN/ 1/6 2005-Na ew ne zilamê kuştinê bû, dive ku nikarîbûna ew bikuştana… lê ew jî berxê nêr bû, destê xwe neda ser devê xwe û xwe li hember mîna şeytanê bêziman bêdeng nekir… bi kelecaneke mezin derkete pêş û gel û wî keleke germ pêşwazî dikir… wî dikarîbû gelek tişt bigotana ji gelê xwe re, her kesekî ku tiştekî jê re bêje hebû, hem ji malbata Xiznewiyan bû li dilan hikim dikir, hem doctor û zanayekî hêja bû kesên heşmend ew himbêz dikir û hem jî netewhezekî ji dil û can bû ku hemû partî û der û doran rêz lê digirtin û rûmeteke layiqê wî didanê…  ew ne mirovekî teng bû û heta ku ji dest wî dihat rê li ber xelkê fireh dikir... wî mejiyê dijminê xwe gelekî xweşik nas dikir û dida naskirin, mîna fanosekê bû di tariya xirecir û teşqeleyan de ji bo bi hezaran kesa…

Cara yekemîn zivistana îsal min ew li Swêdê bajarê Uppsala nas kir. Li Komeleya Swêdî-Kurdî axaftinek dikir, em jî ji bo wê çûbûn, di civatê de hemû beşê civatan me hebûn, yên ku ji bo malbata wan hatibûn, yên ku ji bo naskirina wî û yên ku ji bo kurdperweriya wî… bi qansî kesên bawermend ewqas jî bêbawerên kurd hebûn. Lê na wî tu ferq nedixist navbera wan û dixwest ku milletê xwe re tiştekî bike. Di axaftina wî de zelalî û rêvekirin hebû… wî axaftinên xwe bi delîlên şerî didan îsbatkirin û balkêştirîn hêla wî jî ev bû, wî digot ‘’bihêlin ku ez li ser vî bingehî bimînim, heke ku ez axaftina xwe nespêrim dîn û nerastînim tu rûmeta axaftina min namîne’’ (li mizgefta Uppsala), herçiqas ji malbateke sofî bû û gel bi wî navî ew nas dikir, lê ew bi xwe ne kesekî sofî bû û aqil hetanî kerta dawiyê bikar dianî… bi awayekî tûnd dijberiya ew kesên ku dîn bikar tînin dikir û dixwest ku bêje ew kesê ku li ser nave dîn diaxifin ew jî wekî we mirov in û ji hêla Xwedê ve ji xeletiyan nehatine parastin û dikarin çewtiyan bikin… bi nîvhekî piştî ku axaftina xwe temam kiribû û em li dervê komeleya Swêdî-Kurdî rawestiyabûn û bi hevûdû re dipeyivîn min jê re got. ‘’Ma ne seyda tu hat vê derê, ji nanê me re bû asteng, te em jî kirin yekî ji rêzê’’ wî gotibû: ‘’na bereksê wê ez dixwazim rê li ber we vekim,’’ dûvre ji bo têkiliyên me bi hevûdû re berdewam bibin telefona min xwestibû… lê mixabin agahiya revandina wî ji hêla rejîma kirêt ve her tişt serobin kir. Çawa ku nûçeya revandina wî hat, revandina Serokê Weqfa Zehrayê Şehîd Izzeddîn Yildirim hat bîra min û wek şexs min hêviya xwe ji paşdevegera wî qut kir. Hema hema 90 ji sedî taybetmendiyên wan hevûdû digirt.

Herdû jî mela, ji hêla gel ve dihatin hezkirin û bê ku ferqiyê têxin navbera civata xwe dixwestin ku xizmeteke ji dil bikin. Seydayê Izzeddîn seydayê min bû û min roj bi roj wan rojên xemgînên li bendemayînê jiyan kiribû… Tirka revandina wî dixist situyê Hizbela, ya Şêxê hêja jî dixwestin ku têxin histuyê hinek kesên ji malbata wî bi xwe… dijminê kurdan di tevgerîna li hember kurda de çiqasa nêzîkî hevûdû ne û çiqasa dişibihin hevûdû… min bi xwe hêviyeke mezin ji bo kurdên başûrê rojava ji Şehîd Şêx Maşûqê Xiznewî dikir. Wî dikarîbû bidana pêşiya civata xwe û xizmeteke xweşik û bê teşqele ji wan re bikirana… ma ji xwe tirsa rejîmê jî ev bû… wan hêj dersa xwe ji serîhildana Şehîdê nemir Şêx Seîdê Pîranî wergirtine û ji wê rojê û virde her çendê carekê bi nav civata Kurd dikevin kîjan kesayetên berbiçav hebin didin hev û berî ku gulan vekin û bêhna xwes li dora bireşînin di kokê de diqurmiçînin. Lê hêviya min ji gel û kesên wî guhdarî kirine ew e ku ew kesayetî ray û ramanên Şêxê Giranbiha di xwe de bijîn û rastiyên wî piştî Şehîdbûna wî li rikê rejîma rehperest belav bikin û şehîdbûna wî ji bo xwe bikin destpêkekê… ew bawer dikim çawa ku jiyana wî ji civata milletê kurd re xizmet dikir her wisa jî wefata wî dê xizmetê bike û di dilê gelê kurdistanê de bibe semboleke netewî… bi kêmanî wî bi jiyana xwe da zanîn ku kesên bawermend her wekî berê li ser ya xwe ne û timî ji bo gelê xwe amade ne ku jiyana xwe bibexşînin.

Belê tu jî dawiya dawîyê mîna Şehîd Izzeddîn Yildirim piştî şikenceyên ku hovîtî û nemirovtiya wan nîşan dide gihaştî armanca xwe ya herî bilind ku ji bo gelê xwe gorîkirina bedena xwe bû. Siberojê heke Xweda ji we bipirse ku ‘’we ji bo wan zarokên piçûk, jinên belengaz, ixtiyarên bi temen, wî milletê mezlûm çi kir!’’ hûn dê bêjin ya Rebbî hetta dawiya temenê xwe em di xizmeta wan de man û di wê riyê de hatin şehîdkirin…

Bi deh hezaran kurdistanî niha ji bo pêşwazîkirina naşê te yî pak ber bi Qamişlo ve diherikin… te careke din kela gelê Kurd rakir û hişt ku lanetê li zordar û xwînmijên hov bînin… mirin ji bo we roja newrozê ye dizanim… armanca herî mezin di riya rastiyê de gorîkirina bedena xwe ye dizanim… lanetê ji bo kujerên te û rehmê ji bo we dixwazim.

***

 Tê ragihandin ku ji 27ê vê mehê de Şêx Maşûqê Xiznewî li nexweşxaneyeke leşkerî bê heşê xwe bûye, Şêx Maşûq di muhleta vê dema dirêj de bi şikenceyên texlîd texlîd rû bi rû maye û diho bi şev ji bo lawikê wî ahagiya  bi qansî rûyê dijmin reş gihandin zarokên wî. Tê ragihandin ku şûna derbên şikenceyê li bedena wî diyar in û saziyên kurda dibêjin ku ev yek karê rejîma Basiyan e û dive rê bê dayîn ku bedena wî ji hêla komisyoneke serbixwe ve bête muayenekirin û berpirsiyarên vê bûyerê di demeke kurt de bêne eşkerekirin… divê ku cenazeyê Şêx Maşûq bi saeta Sûrî 15:40î gihaşt Qamişlo…

Mucteba Baravî

E-Mail