KSN/ 7/12 2005- Me tim di suhbet û axiftinên xwe yên bi heval û dostên xwe re digot:  kurd gihîştine wê qinetê ku êdî şerê birakujî nema dike. Pêşveçûyînên li Kurdistanê dilê me xweş û geş dikir.

Di warê sîyasî, civakî, çandî û bazirganî de, her tiş li gora şert û şirûtên Kurdistan, îraq û Rojhilata Navîn, bi rêk û pêk  û di pêvecoyek baş de di herikî.

Her çiqas Ensarul-Îslam hin nerihetî dikir jî, lê bi alîkarîya YNKê bi çend fuzeyên Emerîka bi sedan kurdên aligirên Ensar ji holê hat rakirin. Kudan got: Ensar tevlihevî derdixist ya baş ewbû ku ew ji holê rabû.

Lê yên mayîn jî tev li dujminên kurdan bûn. Bi ya min heke partîyên kurd bixwestana dikarîbûn ew qezenc bikirana, lê mixabin ew kurd hatin wenda kirin û niha jî li ser kurdistanê bûne xeter.

Em bi şev bi hêvîya yekbûna herdû îdareyên kurdisatnê radiketin û  bi sibê jî dema me li internet û rojnama mêzedikir, me digot gelo nûçeyek derbarî wê hêvîya me de heye an na.

Lê di gel vî yekê jî ewlehî li Kurdistanê, ji gelek welatên ku 80ê salin dewlet in pir baştir e. Bê guman ev jî ji bona her kurdekî serbilindî ye.

Hilbijartinên derbasbûyî  bûbû nîşanê wê yekê ku kurd dikarin senga xwe ji hevdûre fire bigirin û bi hevre bikevin hilbijartinan.

Ev jî tê wateya kultura demokirasî û hevdû qebûlkirinê di nav kurdan de bi cî bûye.

Lê Bûyerên dohî yanî; di 6/12 2005an de li pairanîya herema Behdînan qewumî, her kurdekî xemgîn kir. Di xwazim bêjim ku bûyerên bi vî rengî bi tenê dilê dujmin xweş dike.

Tu fêdeyek miletê kurd di vê bûyerê de tune. Di bûyerên waha de, ji bilî zirar û zîyanê can û madî, partîyên desthiladar di warê sîyasî de wenda dike û yên mezlûm jî qezenc dike.

Berpirsên Yekgirtu dibêjin, heke organîzekirî nebe, di eynê rojê de û di dema nivroyê de li Dihok, Zaxo, Amêdî, Sersing, Simêl, Akrê û Şeqlawa, çewa ev êrş pêktê?

Ma wê kes nabêjin; xwendekar di Zanîngehan de bi qelemê ders dibînin an bi çek û sîleh?

Deme xwendekar çûn ser baregeha Yekgirtû û bi keviran li baregehê xistin  û gule barand ser beregehê, ma polisan qet di destê wan de çek nedît û çima midaxile nekirin? û hwd..

Ji êrişên ser baregehê xirbatir ew bû ku, dema bergehê Yekgirtu li Dihokê şewutandin wêneyên Sedam Huseyin  bi bi bînava daliqandin.

Ya dilê me xweş kir ew bû ku serokê Kurdistan Mesud Berzanî, bûyer şermezarkir û ji hikumetê xwest ku derbarê bûyerê de bi lez û bez lêkolîneke ku bawerîya herkesî pê were bike.

Ez di wê bawerîyê da me ku serokê Kurdistanê Mesud Berzanî vê yekê pir bi rihetî çareser dike. Ji ber Berzanî ji vê bûyerê pir mezintir e.

Li gora agahîyên Yekgirtuya Îslamî, di vê bûyerê de, hin nûnerên PDKê yên heremê dibin gumanan da ne ku bûyer di bin zanîna wan de hatîye organîzekirin. Lê divê ev li benda dadegehê bimîne.

Veqetandina Yekgirtûyê Îslamî ji lîsta hevpeyman ya Kurdistanê, xelet e, her çiqas kur û kêmasî hebû jî, lê  divîyabû Yekgirtu vêcarê jî ji lista kurdistanê neqetîye.

Dema Yekgirtû qetîya û beyanat belavkir, me wê çaxê jî nivîsî ev tiştek ne raste ku Yekgirtu di rewşeke waha de, bi serê xwe bikeve hilbijartinan.

Lê ev nayê wê yekê ku Yekgirtuya Îslamî xayîne û havlên vî ya û wî ya ye.

Divê em pirsgirêkên xwe bi xwe çareser bikin. Kes nikare bi darê zorê gotinên xwe li ser kesekî din ferz bike.

Û em kurd vê yekê baş dizanin û ji me kurdan pirtir kesekî din vê yekê nejîyaye. Divê Kurd ji dewletên cîranên xwe ders bigire û rê nedin tiştên waha.

Hege em rê nedin Kurdên oldar ku bi rêyên demokiratik xwe îfade bikin, em ê ji xwe re û ji meltê kurd û Kurdistanê re pir nebaşîyek mezin bikin.

Divê em qenc bizanibin ku tu kesekî bi çevtirsandinê, dev ji mafê û bîr û baerîên xwe bernadin.