|
|
Rebê te ( ya Muhemed) ferman
dike ku, bi tenê ji Wî re îbadet bikin û ji dê û bavên xwe re
jî baş bin. Heke yek ji wan , an jî herdû li ba te
salmezin
bûn- extîyarbûn, tew ji wana re nebêje; "of " jî û ne pekîne
ser wan ( wan piçûk nexîne) û gotinên baş ji wana re bêje. Ji
wan re, baskên ji sîya rehmetê vegire û bêje; ya Rebî tu li
wan rihmê bike ku çewa wan ez bi piçûkatî xwedî kirim ".
Îsra/ 23-24
Me ew (
Qurana pîroz) di şeva qedirê de daxist. ( Ya Muhemed) Ji
te re hatîye gotin, an jî; tu dizanî şeva Qedrê çiye? Şeva
Qedrê ji hezar mehî qenctir e. Di wê şevê de malayîket û Rûh (
Cebrail) bi îzna Yezdanê xwe, ji boyî her tiştî dadikevin.
Di wê şevê de hetanî berbanga sibê, emn û aramî haye
|
|
|
َ |
|
Di dîn de zordarî tune. Êdî rastî û xwarî, pir baş ji hevdû
xwîyabûne. Kî taxût red bike û bawerî bi Xweda bîne, wî bi
çepileke ku zexim girtî ku tu zurifandin ji wî çepilî re tune.
Xweda, dibîhîze û di zane. Beqere/ 256
لَا إِكْرَاهَ فِي الدِّينِ قَدْ
تَبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ
وَيُؤْمِنْ بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَى لَا
انْفِصَامَ لَهَا وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيم |
|
َ |
|
( Ya Muhemed) Te ew ê pejnên
xwe yên xirab ji xwe re kiriye îlah dîtîye? Ma tu dikerî bibe
wekîlê wî?. An jî tu wusan hesab dike ku pirên wan
dibîhîzin û fêm dikin? Ewana wekî hewananin, belkî di
çûyîna rê de ji heywanan jî berjêrtirin. Furqan. 43/44
أَرَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلَهَهُ هَوَاهُ
أَفَأَنتَ تَكُونُ عَلَيْهِ وَكِيلاً
أَمْ تَحْسَبُ أَنَّ أَكْثَرَهُمْ يَسْمَعُونَ أَوْ
يَعْقِلُونَ إِنْ هُمْ إِلَّا كَالْأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ سَبِيل |
|
َ |
|
وَنَضَعُ
الْمَوَازِينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيَامَةِ فَلَا تُظْلَمُ
نَفْسٌ شَيْئاً وَإِن كَانَ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ
أَتَيْنَا بِهَا وَكَفَى بِنَا حَاسِبِينَ
Em roja
qîyamet mêzîna edelatê datînin. Qet li tu kesî bi qasi tiştekî
zulum nayê kirin. ( Tiştê ku hatîye kirin) bi qasî misqalê
zere be jî, em wê tînin. Em têra hesab pirskirinê dikin.
Enbîya, 47
َ |
|
َ |
|
(
Bixwun û vexwun hetanî (berbanga sibê) ku bendê sipî ji yê reş dîyar
dibe û paşê hetanî êvarê Rojaya xwe temam bikin) Sûrê Beqere
ayet 187 |
|
شَهْرُ
رَمَضَانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْءَانُ هُدًى لِلنَّاسِ
وَبَيِّنَاتٍ مِنَ الْهُدَى وَالْفُرْقَانِ فَمَنْ شَهِدَ
مِنْكُمُ
الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ وَمَنْ كَانَ مَرِيضًا أَوْ عَلَى سَفَرٍ
فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَر
Meha Remezanê meheke wusane, ew
Qu`rana ku ji bona rêya rsat nîşanê mirovan bide û bi delîlên vekirî
heq û batil ji hev vediqetîne, di wê mehê de hatîye daxistin. Êdî
kî ji we gihîşt meha Remezanê bila Rojî bigire. Kî ji we di wê gavê
de nexweş an jî li rêwîtîyê bû, ( bi qasî rojên xwarî) rojên din
qeza bike. ( Sûrê Beqere, ayet-185)
|
|
َ |
|
يَاأَيُّهَا الَّذِينَ
ءَامَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ
مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ
Ey gelî ewên
bawermend! çewa Rojî li ser wan merivên berîya we de ferz bûye, her
wusan li ser we jî ferz bûye. Tê hêvîkirin ku hûn teqwatîya
Xwdê bikinî. yan; tê hêvîkirin ku hûn xwe ji bê emrîya Xweda bi
parêzin. Beqere 183
|
|
َ |
|
وَلِلّهِ غَيْبُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَإِلَيْهِ
يُرْجَعُ الأَمْرُ كُلُّهُ
فَاعْبُدْهُ وَتَوَكَّلْ عَلَيْهِ وَمَا رَبُّكَ
بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ {123}
Û ilmê xeybê yê erd û asîman bi tenê ê
Xweda ye û her tiþt dizivire ba Wî. Îdî hûn ji Xweda re
perstî-îbadet bikin û xwe bispêrin Wî û Xweda yê te ji kiryarên we
bêhay-xafil nîne. (Sûreyê Hud ayet/ 123)
|
|
َ |
|
إِنَّ الَّذِينَ ءَامَنُوا
وَالَّذِينَ هَادُوا وَالنَّصَارَى وَالصَّابِئِينَ مَنْ ءَامَنَ بِاللَّهِ
وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ
وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ
Ji mirovên ko hema bi dev
bawer kirine û ji yên ko bûne cihû, file an sabiî, heçî ji dil û can
baweriya xwe bi Xwedê û bi roja piştdawiyê tînin û qenciyê dikin, kerema
Mîrê mirazan digehe wan û ji bo wan tirsa ezêb nîne û ew xemgîn nabin. (Sureyê
El-Beqere:62)
|
|
َ |
|
يَاأَيُّهَا
الَّذِينَ ءَامَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى
أَوْلِيَاءَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ وَمَنْ يَتَوَلَّهُمْ
مِنْكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ
الظَّالِمِينَ
Ey ewên ku
bawermendin, hûn ji Cûhî û Xiristîyana dost ji xwe re negirin!
Ewan a dostên hevin. Kî ji we, wan ji xwe re dost bigire, ew jî
ji wan e. Bêguman Xweda rê nîşanê civaka zalim nede. ( Maîde 51)
Mabesta vê
ayetê, ew e ku hûn di dema herbê de kesên ne musluman û bi we
re şer dike, ji xwe re ne ke dost. Di dema aştîyê de, hûqûqa
Îslamê kifş e.
|
| |
| لَهُ
مُعَقِّبَاتٌ مِّن بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ يَحْفَظُونَهُ
مِنْ أَمْرِ اللّهِ إِنَّ اللّهَ لاَ يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ
حَتَّى يُغَيِّرُواْ مَا بِأَنْفُسِهِمْ وَإِذَا أَرَادَ اللّهُ
بِقَوْمٍ سُوءاً فَلاَ مَرَدَّ لَهُ وَمَا لَهُم مِّن دُونِهِ مِن
وَالٍ
Bi emrê
Xwedê, li pêş û paş wî hin pêwan-teqîbker ( melaket) hene ku
wî diparêzin. Bêguman, heta civakek xwe neguherîne, Xweda wan
naguherîne. Dema Xwedê ji civakekê re xerabî xwest, êdî ji wê
zivirandin tune. Û ji bo wan, ji bilî Xwedê tu alîkarek
|
|
|
