Ceza Li Serokê DEHAPê Tuncer Bakirhan û Hevalên wî birîn!

CIZÎR, 16/4 2005- Di doza ku do dawî lê hat li Serokê DEHAPê Tuncer Bakirhan, Serokê Şaredariya Îdil’ê Resul Sadaq û Serokê DEHAPê yê şaxa Cizîrê Mehmet Dîlsîz salek û şeh meh cezayê gîrtîgehê û 346.78 Lîreyên Tirkî yên nuh cezayê pera hate qutkirin. Wek sedema cezakirinê ew mitînga di 2ê Çiriya Paşîn ya sala 2003yan de kiribûn sedem nîşan dan.

Piştî wê mitînga bi bûyer doz li Serokê DEHAPê Tuncer Bakirhan, Serokê Şaredariya Îdil’ê Resul Sadaq û Serokê DEHAPê yê şaxa Cizîrê Mehmet Dîlsîz hatibû rakirin. 

Mitîng di sala 2003yan de li Cizîrê pêk hatibû. Bakirhan jî tevlî wê mitîngê bûbû. Di hengama mitîngê de bi sedem konvoya kesên beşdarî mitîngê bûne rê li trafîkê digrin  hêzên ewlehiyê ji DEHAPiyan xwestibûn ku belav bibin li ser berdewamkirina li mitîngê û belavnebûnê hêzên ewlehiyê (!) êriş biribûn ser gel û gelek kes birîndar kiribûn.

Li dijî kesên navê wan derbas bû bi yasa 2911 a derbarê Gollênekirina Yasaya Civîn û Meşan doz li wan rakiribûn.

(înternethaber)     

ji bûyerên ku vê paşiyê dest pê kirin û daxuyaniyên ku hemû kesên xwe ji dereke dewletê berpirsiyar dibînin û ta serseriyên kûçe û zikakan ku xwe ji her tiştê welêt berpirsiyar dibînin, li hember her tiştê ku rengê kurd li ser be û hemû tiştên ku bêhna kurdayetiyê jê were êrişeke tûnd dimeşînin û dixwazin siyaseta kurd, an jî pirsgirêka Kurd ji her aliyî de dorpêç bikin, bêhnê lê biçikînin ku mîna demên berê êdî kesek newêribe xwe bi navê kurd bide naskirin û dozkirina mafên kurdî xiyalî bibîne û ji her hêlê de bi bêhêvîtiyeke nedîtî re rûbirû bimîne.

Ev kirinên hanê li demeke ku Kurd kefenê mirinê piştî mirina sedsalan diçirînin û ruh bi wan tê, rast tê. Tirk naxwazin ji çavên xwe bawer bikin ku ew qewimînên ku ew dibînin rast bin, ew dîsa dil dikin ku ev tenê şapatekî demborî be û ji bo wê jî di vê şapata hanê de ew dixwazin gelekî li xwe miqate bin û nehêlin ku hebûna bîst milyon bêtir Kurdên Bakurê Kurdistanê diyar nebe. Ev jî bi çi rengî dikare bibe? Dê çekdarên wan bêne tinekirin, siyasetmedarên wan bêne hişkirin û mejiyê wan ji nexweşiya Kurdperweriyê bête şuştin. Rê ev e û wan ev yek daye ber xwe. Lê tiştê ku ez dibînin, ew ketine rewşeke geleke nexweşik û di qada navneteweyî de jî her ku dice giraniya xwe wenda dikin…