Li bakûrê Kurdistsanê; " Îmrokurd û sîyaseta bê zemîn"

Swêd 19/3 2005 — " Xelk rê yên dûr bi gotinên mezin û gavên piçûk dgirin, lê em Kurd rê yên dûr bi gotinên piçk û gavên mezin digirin". Roja îro Kurdên bakûrê Kurdistanê bûne sê beş, beşa  yekemîn, alîgirû Evdila Oclan e  û li ser rêya Îmrokurdê dimeşin û sîyaset, liv û tevgerên xwe li gorî emr û fermana Îmarlîyê kifş dikin û gava devêjin. Beşa duemin, ew kesên ji Apocîyan qetyane û  xwe  wek aligirê PKKa berê   didin xwîyakirin, Beşa sêemîn, jî partî û rêxistinên kurd yên din ku xwe wek dijberî sîyaseta Îmrokurdê dibînin, pêktên.

Ez ê di vir de bi kurtî li ser  Apocîyan çend gotina bêjim. Kurdên Apocî bi xwe nizanin ka çidikin, ji ber ku qedera wan ne di destê wan da ye û ew bi serê xwe ne azadin, ew li benda emr û feramana ku  wê ji Îmarlîyê derkeve, îdî ew û bextên xwe..!!  hefta were ka  çi hatibe bîra Apo û wê ji abûkatên xwe re çi bêje û wê Apocî jî ji nûve bi gorî sîyaseta Îmrokurdê tevbigerin.

Piştî Apocîyan Kurdên bakûr du beş in, mirov dikare bêje; li bakurê Kurdistanê li ser du bingahan sîyaset tête kirin,.

1- Beşek: Apo, wek serokê partîyek Kurd dibînin û hebûna PKkê- Kongir-Gel di parêzin. Lê di gel vîyajî kêmasî û şaşîtîyan di sîyaseta Apo de dibînin û ji ber vê yekê jî  ne bi eşkera lê  di binde rexne li sîysta îmrokurdê digirin û bi awakî qels gilî û gazinên xwe bi hevdûve dikin.

2- Beşa din: Apo xayîn, hevkarê dewleta Tirk ya tarî û Kongir-Gel jî hêzekî ku di xizmeta dewleta Tirk de dibînin. Ev başa han ji partî û hêzên Kurdên bakur yên cur be cur pêktên. Di nava vê beşa han de , her çiqas her partîyekî sîyaseta wan ya bi serê xwe hebejî, lê di dijberîya sîyaseta Apocîyan ya ku ji Îmralîyê dertê! îmrokurd"ê dibin yek.

Bi vî awayî xwîya bû ku Kurdên bakurê Kurdistanê li ser du bingeh û felsefên  cuda û ji havdû dûr ku xwe bi tu awayî nagîhîne hevdû, sîyaset dikin.

Li tu derekî dunyayê nehatîye dîtin û kesekî salix nedaye ku mirov îhtiraf bi partî, hêz û gurubek neke û di ser de jî rabe rexne û gilîy û gazinê xwe jê wê partîyê bike. Rexne, gilî û gazin li wan kes, partî û hêzên ku mirov hebuna wan qebul dike, digire, ne li wan kesên ku  mirov wan wekî diujmin dibîne.

Ew kes û rêxistinên ku li gora mirovan xayîn û hevkarê dujmin be, ma çi hewceye ku mirov gilî û gazinan ji wan bike..? Gelo di lîteretora sîyasî de, gilî û gazinên ji xayîn û dijminan tê çi menayî..?

Sîyaseta bê bingeh ewe ku mirov hebuna rêxistinek qebul neke û ji sibê hetanî êvarê, gilî û gazinê xwe lê bike..!! Divê mirov li dijî wî kar bike û pîlan û pirojên mirovan hebe. Piranîya sîyasetmedarên Kurdên bakur, ji bilî qal û miqaleta Apo û Apocîyan wek din zilqit tuneye bikin, ji bê  pîlan û pirojetîyan hestîyên hevdû dikojin. Ew kesên sibê hetanî êvarê sîyaseta xwe li ser Apo dikin, bila ji Apo re dua bikin ku Apo nebûya wê wanê çi bikirina.

Gotinek pêşîya Kurdan heye dibêje; " Ger beq ne qure wê bi dire"

Bi gotinan savar na kele, ancax bi qirm û qotan savar dikele. Kurdistan bi qal û miqaleta Apo rizgar nabe jê re xebat pêwîste, bedel pêwîste, zanîn û mejû westandina li ser pîlan û pirojan pêwîste, fedekarî bi mal, can û ruh pêwîste.

Dilbirîn: E-Maîl