HEWLÊR, 30/1 2005- Dema ku mirov bala xwe dida rewşa gel başûrê Kurdistanê bi hêsanî mirov di şahîyeke b êpîvan digihaşt. Digel ew sar û seqema hanê bi sedmetreyan mirov ketibûn dorê ji bo ev fersenda dîrokî bikaribin bi awayekî  herî serkeftî û bicoş bikar bînin. Yê min bala min ew kal û pîrên ku li pişta zarokên xwe an jî newîyên xwe siwar bûbûn û hatibûn hilbijartinan û spasiya wan a ji bo Yezdanê Dilovan ku ew gihandine ev roja hanê ya pîroz. Wekî dinê dayîkên şehîda, xuşk û jinên wan hem şahiya tolhildana ji dijminên xwe bi dengdanê û hem jî şahiya ji hêviyên siberojê digihaştin hevûdû û bi awayekî herî bihistiyar ji hestên xwe bi TV yên kurdî re parê dikirin û careke dinê bi me kurdên ji azadiya xwe dûr ew bêhna xweş didan sehkirin... A rast her ku ew kal û pîran spasî ji Xweda re dikirin û destên xwe bi minnetdarî ber bi wî ve radikirin mirov kelogirî dibû...

Li bajarê Kerkûkê bi êrişeke gulleya hawanê ciwanekî kurd jiyana xwe ji dest da, lê dema ku herdû birayên wî hatin  ber kamerayan û bi mêraniyek mezin bê ku bikin hawar axifîn û baweriya xwe ya bi serkeftina kurdistan  dubare kirin mîna ku ji nuh de bibînim bala min kesayetiya neteweyê kurd kişand ku çiqasa dikare li rûyê xemgîniya û bûyerên dijwar bi aramî  binihêre û tevbigere..

Cardin ciyê balkişandinê bû dema ku serokên gelê kurd, birêz Nêçîrvan, Mesûd û mam Celal dengê xwe  ji bo gelê kurdistanê didan û li bi dehan kamera û rojnameger ji bo ku wêneyê wan bikêşin dor nedidan hevûdû...

Digel hinek kêmaniyên xwe yên piçûk hilbijartin li kurdistanê bi awayekî gelekî aram û serkeftî dawî bûn...

Em hêvî dikin ku encama hilbijartinan jî şahiya gelê kurd bêtir bike û bibe sedema ew dilgeşiya ku hêviya me hemuya ye....

Mucteba Baravî