Dîrok

Dîrok,  Em

Bi roj û şevên xwe, 

Bi ronahî û tarîtîyên xwe,

Di çînên te de cîh digirin.

Yên ku rengên xwe didin te;

Xem û xeyalên me ne,

Nêrîn û rexneyên me ne,

Xwestin û hêvîyên me ne,

Lê herî pêştir

Kirin û nekirinên me ne.

Lê dîsa jî em ar nakin,

Bi serrastkirina xwe dest pê nakin.

Bi pozbilindî û mexrûrîya xwe

Rexneyan kesên din dikin.

Nêrîn û kirinên xwe hevûdin dûr digrin

Û dûra jî ra dibin

Ji te re pevçûnê dikin.

 

Na Dîrok,

Va ha nabe!

Bi nakokîyên me

Rengên te yên paqîj zêde nabe !

Ger em bizanin ku

PaqiJtîya te

Di ya me de derbaz dibe!

 

Hesen Polat

31ê Adar ê 2005

Stuttgart